Ik heb altijd een hekel gehad aan planning. In het leven kan je echter vaak niet zonder planning, want het leven zit vol verplichtingen en verantwoordelijkheden. Als je een normale baan hebt, dan kom je hier toch moeilijk onderuit. Vooral als het gaat om vakanties.
In mijn omgeving begin ik deze 'planningziekte' meer en meer te ervaren, omdat iedereen langzamerhand wel full-time aan het werk is. Agenda's zijn volgboekt, en zelfs voor een avondje zuipen is het vaak noodzakelijk dit minstens een week van te voren vast te leggen. Het maakt het er allemaal niet leuker op. Vooral omdat de meesten van deze jongens ook nog eens een vrouw thuis hebben zitten, en die heeft natuurlijk ook aandacht nodig. Dus zelfs MET een goede planning, blijkt alles maar moeilijk te realiseren. Saai zou ik het willen noemen.
Gelukkig bevind ik mij voor een groot deel in de pokerwereld, waar dit allemaal niet het geval is. Spontaniteit troef. Ook ik doe daar lekker aan mee. Twee uur van te voren beslissen dat je een weekje naar Barca vertrekt is hier een leuk voorbeeld van. Je moet het leven een beetje met een knipoog kunnen nemen niet? Zo lang je het je kan veroorloven in ieder geval.
Een beetje op reis zijn vind ik dan ook altijd een leuke invulling van dit leventje. En zoals gezegd, mijn planning is hier vaak ook ver te zoeken.
Nu heb ik de vakantie naar Vietnam wel een tijdje van te voren geboekt, omdat het maatje waarmee ik weg ben wel gewoon een normale baan heeft. Maar ook hier moet ik zeggen dat van een gedegen voorbereiding niet echt sprake was. Ik denk altijd: Als je maar je paspoort en je creditcard bij je hebt, dan kom je er wel. De rest is mooi meegenomen.
Zo was ik eergisteren opeens mijn bankpas verloren. Gelukkig heb ik een Neteller kaart, dus ik kon mij er niet echt zorgen over maken.
Ik kwam echter tot besef dat ik nog niet echt had nagedacht of ik wel vaccinaties nodig had. Dus hop, naar de KLM travel clinic. Ik had nog 101 euro in mijn portemonnee en mijn Neteller kaart was nog niet opgeladen. Na een beetje over en weer ouwehoeren (ik had geen idee welke prikken ik ook alweer in het verleden had laten zetten) kwamen we tot de conclusie dat ik alleen buiktyfus en hepatitus A nodig had, en we konden de boel afronden op 98 euro. Ik had nog 3 euro over voor de parkeermeter, dus niets om zorgen over te maken.
Gisteren tas gepakt en hop, het vliegtuig naar Vietnam. Na 16 uur vliegen (vanwege een overstop) eindelijk aangekomen, en het feest kon beginnen.We kwamen bij de Douane aan, en ik leg mijn paspoort op de balie.
Toen begn langzaam het besef te komen dat een beetje een gedegen planning voor dit soort landen toch zo'n gek idee nog niet was geweest.
De douane beamte bladert mijn paspoort door, en begint een beetje te gniffelen: 'You don't have Visa?'
Ai, Visa...een visum??? Noooooit aan gedacht. Tja, welk land vereist nou nog een visum tegenwoordig? Dat is toch zo 2006?
Maar we zaten dus met een goed probleem. Een andere kerel komt naar ons toegelopen en ziet er behupzaam uit. ' Where you come from?' Nadat we hadden uitgelegd dat we via Hongkong hiernaaroe waren gevlogen, deelde hij ons vriendelijk mee:' Yes, you must fly back to Honkong with next flight'. Doodziek..............
Uiteindelijk komt een andere vent ons tegemoet, en toen begon duidelijk te worden dat planning misschien toch minder noodzakelijk is dan ik mij voor begon te stellen. Want het eeuwenoude gezegde' met geld is alles te koop' gaat in een land als Vietnam natuurlijk keurig op. Hij legde ons uit dat we een paar uur zouden moeten vertoeven in een 5 sterren hotel dicht bij het vliegveld, en dat hij de boel dan wel in orde zou maken.
Aangekomen in het hotel, stonden onze cocktails al klaar. Dat is nog wel eens anders geweest als je zonder visum een land in wil komen geloof ik. We konden een kleine glimlach niet onderdrukken.
Precies op het afgesproken tijdstip werde onze paspoorten afgeleverd en we konden onze reis naar het strand hervatten.
Op dit moment ben ik dit verhaaltje aan het typen op het strand, MET wireless neternet, dus wordt vervolgd.
28 Graden, zonnetje op je kop, partypoker open, wat wil een mens nogmeer? Misschien dat ik hier wel blijf.....Ik houd julie op de hoogte.
PS: helaas geen foto's beschikbaar, omdat ik mijn kabeltje kwijt ben. Ik zal ze er later wel bij plakken, altijd leuk natuurlijk....
